Saturday, November 6, 2010


                                                 තණග පිණි බිඳු
                                                 වැනිවු පණ ළඟ
                                            කුමට මේ හැටි නාඩගං
                                                 ගොනා පසුපස
                                                  කරත්තය බඳු
                                            තවත් දිගුවෙන සසර මං
                                                  දිවිය වෙහෙසයි
                                                  දිවිය කටුකයි
                                             කුමට බැදෙමිද එහිම දැං
                                                  රැගෙන යන්නට
                                                  කිසිත් මට නැහැ
                                            කමක් නැහැ හෙට මළත් මං...

සඳක් කුමට...


                                         ඉඳහිට දිනෙක පායන
                                         පුන්සඳක් වෙතී
                                         සොමි රැස් මිටක් දී
                                         ඉහළින් දිලුම් දෙතී
                                        දෝතට වඩින තුරු
                                        පෙර මග බැලුව ඇතී
                                        සඳක් කුමට මා ළඟ
                                        තරු බොහෝ වෙතී...