එන්න.මම මග බලන්...

                        තුරු මුදුන් මත
                        හිරුත් වැතිරෙන
                        වසන්තයෙ ඇති
                        සැඳෑ වරු වල,

                        නුඹ පැමිණ මා
                        හිතේ මුදුනට
                        වැතිර ඉන්නට
                        මගේ හිත මත.

                        ගනිමි හනිකට
                        කටු අකුල් ටික
                        කලින් දවසක
                        නුඹම රැස් කළ.

                        අතුරලා කටු
                        හිතේ තුනියට
                        මග බලා ඉමි
                        නුඹම එන තුරු,

                       එහි නිදන තුරු,
                       රිදවෙනා තුරු,
                       එයින් මතු
                       මටම රිදෙන තුරු...

නුඹ, මගේ පළමු තැන....

ජීවත් වුණත්
මිය ගියත්
ඔව්,
නුඹ වාසනාවන්ත මැස්සෙක්,
ෆීලීස් / ආතර්,
හඳුනගත් දා පටන්
නුඹ,
මගේ පළමු තැන.

අපූ,
නුඹත්
මේ පෙළෙහි මුලටම.
දුර්ගා...
ලීලා...
අපර්ණා...
සෙනෙහෙ සිත්
සැමෙකක්ම
නුඹෙන් සමුගත් කලෙක
පුංචි කාජල් තබා කොහෙවත්
ලෝ වටා ඇවිදිනවාද නුඹ තාමත්...?

හොහොල්,
නුඹ,
නිතර සිනාවක් ළඟ,
රිදෙන මව් සිත් සනසමින්.
රළු පරළු විප්ලවය ළඟ
සිනහවක් කොහොම මුව ඇදුනාද...?
ප්‍රියය,
නුඹ පෙන්නූ තරමටම
බර නැතුවාද විප්ලවය...?

අරවින්ද,
නුඹත්
මෙහි මුල් තැනෙක.
නුඹට,
නුඹෙ නමට,
සියල්ලටමත් වැඩියෙන්
නුඹේ ඔය විරාගෙට
හිත ගිහින් මගෙ
දැන් හුඟක් කල්.

කැමති අය තව මහ ගොඩක්.

ඒත්
මං අකමැතිම
දෙවෙන්දොරා සං,
නුඹට.
නුඹ පලා ගියා වුව
නොරිකො තව මෙහෙ තනිව.
මළවුන්ගෙ අවුරුද්ද
එනතුරා කල් මරන
නොරිකො තව මෙහෙ තනිව.

මං අකමැතිම ඒකට.

කල් දැමූ අවුරුද්ද...

               දිදුල රතැති එරබදු මල් බරව ඇතී
               කොවුල් කොහෝ කූජන නද අවට වෙතී
               මලින් පලින් බර කාලය පැමිණ ඇතී
               බලව සබඳ අවුරුදු ළඟ ළඟම එතී...

               එන්න කුමර අවුරුදු අප ගම් පැත්තේ
               යන්න සොඳුරු ගම් වැසියන්ගේ වත්තේ
               එන්න නම් එපා අපගේ ගේ දොර පැත්තේ
               දෙන්න අසිරි විත් හෙමිහිට පිට පැත්තේ...

               දුන්නේ ඇඳුරින්ද වැඩ තොග හිස අස්සේ
               "එන්නේ අවුරුද්ද" හිතුවොත් නම් මං පස්සේ
               ඇන්දේ අලුත් දින දසුනක් මට නිස්සේ
               එන්නේ අවුරුද්ද දැන් මාසයකට පස්සේ... 

                       අතත් නොවනාම සමුදෙන.,
                       පසුත් නොබලාම නික්මෙන.,
                       අයත් ඇත ඉඳහිටෙක හමුවෙන
                       හදිසියේ මෙන් යළිත් මතුවෙන...
                       හදිසියේ මෙන් යළිත් නැති වෙන...

(අ)සංස්කෘතිය

                           සංස්කෘතියක් ගැනම 
                           කියවනා දහක් මැද
                           රාමුවෙන් පිට වෙන්න 
                           පය පෙරට තැබූයෙමි...

                           සංස්කෘතියක් නැතැයි
                           කියවනා කෙනෙක් ළඟ
                           රාමුවේ හරි මැදින්
                           මමම මං සිර කළෙමි.

                                        අතරමැදකින් ඇරඹුණේ ‍යැයි
                                        සිතට සිතුවිලි නිතර කීවට,
                                        "අතරමැදකින් නවතිනුද ඇති"
                                        සිතක් හෙමිහිට හොරෙන් හැඬුවට,
                                        හිතම වටකර බැන්ද ගැටපද
                                        තෝරගන්නට බැරුව හිටියට,
                                        මතක අමතක කරනු රිසිවුණු
                                        කවිපදත් ඉඳහිටක ලිව්වට...,

                                        නියම, නිවැරදි තැනෙක ඇරඹුණ
                                        නතරවෙන දින, තැනක් නොපෙනෙන
                                       මතක අමතක නොවනු රිසිවෙන
                                       මෙමම් තේරූ පදය නුඹ වෙන...

දුක්ගන්නා....

                               ඇසේ බොඳවුණු
                               කඳුළකුත් ඇත.
                               උගුරෙ හිරවුණු
                               ඉකියකුත් ඇත.
                               තවත් දුකකට
                               සවන් ඉඩ ඇත.
                               කළුවරට වී
                               හඬන්නට හැක.

                               එන්න,
                               ඉතිරිවුණු තව
                               දුකක් ඇත්නම්
                               දෙන්න...

මතකයක්...

                           ගස් පෙළක්...
                           ගල් බංකුවක්...
                           ගලේ ලියැවුණු මතකයක්
                           මකා දැමුමට රිසි වුණත්,
                           ඒ,
                           ගලක ලියැවුණු මතකයක්...

                                     සුළඟට සැලෙන මලකට
                                     ළංව ගයනා බඹරුට
                                     කියයි මල හෙමිහිට
                                    "සැළුණෙ ගැයුමට නොවේ,
                                     සුළඟට..."

                                       අරුණු අහසේ තවම හිනැහෙන
                                       පුංචි තරුවක් පෙනෙනවා
                                       තව ටිකයි හිරු නැගී එන්නට
                                       සැඟව යන්නට හදනවා
                                       ඉරේ රැස් මැද හැංගි හැංගී
                                       නුඹ ඉන්න බව දන්නවා
                                       පෝය හඳ ළඟ ඉරට රහසින්
                                       රැයේ වුන් හැටි මැවෙනවා

                                        රැ‍යට තුරුළුව ඉන්නවා...
                                        දහවලේ
                                       යළි මග බලනවා ...